บทความวิชาการ อุทาหรณ์คดีปกครอง
เรื่อง ขอให้เพิกถอนคำสั่งไล่ออกตามมติ ป.ป.ช.
ไม่จำต้องอุทธรณ์และฟ้องภายใน 90 วัน !
ถาม คำสั่งลงโทษทางวินัยที่ออกโดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 98 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2561 ซึ่งเป็นกรณีสืบเนื่องจากการชี้มูลความผิดทางวินัยของคณะกรรมการ ป.ป.ช. ผู้ถูกลงโทษจำต้องอุทธรณ์คำสั่งก่อนฟ้องคดีต่อศาลปกครองหรือไม่ และต้องยื่นฟ้องคดีภายในระยะเวลา 90 วัน นับแต่เมื่อใด ?
ตอบ การใช้สิทธิฟ้องเพิกถอนคำสั่งลงโทษทางวินัยกรณีดังกล่าว ตามมาตรา 101 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตฯ ได้กำหนดระยะเวลาการฟ้องคดีเป็นการเฉพาะไว้ โดยให้ผู้ถูกลงโทษมีสิทธิฟ้องคดีต่อศาลปกครองได้ภายใน 90 วัน นับแต่วันที่ถูกลงโทษ (วันได้รับแจ้งคำสั่ง) และไม่จำต้องอุทธรณ์คำสั่งก่อนฟ้องคดีเช่นกรณีทั่วไป เนื่องจากกฎหมายไม่ประสงค์จะให้มีการอุทธรณ์โต้แย้งความชอบด้วยกฎหมายของคำสั่งดังกล่าวต่อผู้มีอำนาจพิจารณาอุทธรณ์อีกต่อไป
อย่างไรก็ตาม มาตรา 101 วรรคหนึ่ง ข้างต้น ก็ไม่ตัดสิทธิกรณีหากผู้รับคำสั่งประสงค์จะอุทธรณ์คำสั่งต่อผู้มีอำนาจพิจารณาอุทธรณ์ก็ได้ ซึ่งการทบทวนคำสั่งในกรณีนี้ กฎหมายดังกล่าวให้อำนาจทบทวนได้เพียงดุลพินิจในการกำหนดระดับโทษเท่านั้น กล่าวคือ ผู้มีอำนาจพิจารณาอุทธรณ์อาจพิจารณาลดโทษจากไล่ออก เป็นปลดออกได้ แต่ไม่อาจพิจารณาว่าการชี้มูลของคณะกรรมการ ป.ป.ช. หรือฐานความผิดที่ลงโทษนั้นไม่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งหากปรากฏต่อมาว่าผู้มีอำนาจพิจารณาอุทธรณ์มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์เป็นประการใดแล้ว ผู้ถูกลงโทษไม่เห็นพ้องด้วยก็มีสิทธิที่จะนำคดีมาฟ้องต่อศาลปกครอง เพื่อขอให้พิจารณาคำวินิจฉัยอุทธรณ์นั้นได้เฉพาะประเด็นดุลพินิจในการกำหนดโทษเท่านั้น
อ่านเพิ่มเติม คลิก https://dg.th/w35b2hq94a
(คำสั่งศาลปกครองสูงสุดที่ 1166/2567)
